در رمان خرمگس فعالیت سازمان ایتالیای جوان طی سالیان 30 تا 40 قرن نوزدهم ترسیم شده است. در آن عصر پس از قلع و قمع ارتش ناپلئون سراسر ایتالیا به هشت کشور جداگانه تقسیم شد و عملا در اشغال ارتش اتریش بود. رئیس کلیسای کاتولیک-پاپ رم-از اشغالگران اتریشی حمایت می کرد ملت ایتالیا نیز در زیر لین یوغ دوگانه رنج می برد و ستم می کشید. آغاز وقایع رمان مربوط به سال 1833 است. ظاهرا همه توجه نویسنده به تصویر کاراکتر قهرمانی یک فرد انقلابی معطوف بوده است. وینیچ با خلق سیمای قهرمانی مبارز در عین حال با نیرویی شگرف نقاب تقدس را از چهره خادمان کلیساذ می درد. آرتور جوان گمان می برد که کلیسا راهنمای ملت است. اما در برخورد با واقعیات پوچی این پندار را عمیقا درک می کند چهره خرمگس درخشان ترین چهره یک مبارز واقعی در سراسر ادبیات جهان است.
