کتاب مقررات طراحی پل های بزرگراهی به روش ضرایب بار و مقاومت جلد سوم

درباره کتاب 

پل‌ها به عنوان یکی از عناصر کلیدی در شبکه راه، وظیفه‌ای مهم در حفظ عملکرد و بهره‌برداری از راه‌ها را بر عهده دارند. طی سال‌های گذشته، مهندسان مشاور ایرانی معمولا به منظور طراحی اجزای سازه‌ای و غیرسازه‌ای پل‌ها از مقررات AASHTO استفاده می‌کرده‌اند. با وجود کوشش‌های صورت گرفته توسط وزارت راه و شهرسازی و همچنین سازمان برنامه و بودجه کشور در تدوین و ارایه برخی مقررات در خصوص بارگذاری پل‌های راه و راه‌آهن (نشریات شماره 139 و 463)، طراحی سازه‌ای پل‌های بتنی و فولادی (نشریات شماره 389 و 395) و انجام مطالعات هیدرولیکی پل‌ها (نشریات شماره 260، 302 و 387)، همچنان مهندسان مشاور ترجیح می‌دهند تا از استانداردهای موسسه ادارات بزرگراه‌ها و حمل و نقل ایالات متحده با نام اصلی American Association of State Highways & Transportation Officials در طراحی پل‌های راه و بزرگراه در ایران استفاده نمایند. طی سال‌های گذشته، مقررات استاندارد طراحی پل‌های بزرگراهی آشتو با نام اصلی AASHTO Standard Specifications for Highway Bridges به عنوان استاندارد اصلی طراحی پل‌ها در ایران به شمار می‌رفت، اما پس از انتشار نسخه هفدهم این استاندارد در سال 2002، روند انتشار و به‌روزرسانی آن توسط موسسه آشتو متوقف گردید و آن موسسه، مقررات جدید خود را با نام اصلی AASHTO LRFD Bridge Design Specifications برای طراحی پل‌های بزرگراهی منتشر نمود که تا به امروز ویرایش نهم آن (سال 2020) به نشر رسیده است.

با توجه به اینکه تاکنون، هیچ تلاشی در خصوص ترجمه پارسی این مقررات جدید انجام نشده بود، مترجمین با اتکا به تجارب قبلی همکاری خود با مهندسان مشاور کشور و با همچنین اتکا به توانمندی چندین متخصص مهندسی سازه در ایران، از سال 1395 اقدام به ترجمه ویرایش هفتم این مقررات (منتشر شده در سال 2014) نمودند که نوشتار حاضر، حاصل تلاش‌های تیم ترجمه یاد شده طی چهار سال گذشته است و بدینوسیله با افتخار به جامعه مهندسی، دانشگاهیان و علاقمندان عرضه می‌گردد. سعی بر آن بوده است، تا در انتخاب واژگان، نهایت دقت و وسواس صورت پذیرد و واژه‌ها به همان صورتی که در جامعه مهندسی ایران رایج است در متن این نوشتار، قرار گیرد. کوشش شده است، تا دخل و تصرف یا هر گونه تفسیر در انجام ترجمه صورت نگیرد و متن پارسی، عینا مشابه متن اصلی به نگارش درآید. در مواردی که به نظر مترجمین، لازم بود تا واژه‌ای در متن قرار گیرد که عینا در متن انگلیسی وجود نداشت، واژه مذکور در داخل [ ] قرار گرفته است.