بيشتر كتاب هايي كه درباره ي تاريخ فيزيك، چاپ شده اند شامل مرداني هـستند كـه بـا سـعي و تلاش فروان، علم فيزيك را به جلو برده اند. شايد در قرن ٢٠ و ٢١ نـامي از زنـان پـر تـلاش ايـن عرصه، مانند كوري ها و ديگران، نيز به ميان بيايد . ولي از قرن ١٨ و ١٩ نامي از زنـان فعـال در ايـن عرصه، برده نمي شود. اين موضوع ، ناشـي از شـرايط آن سـال هـا مبنـي بـر عـدم ورود بـانوان بـه دانشگاهها، مراكز علمي و انجمنهاي علمي بود. در آن سال ها ماري سامرويل به صورت خودآموز، شروع به يادگيري علم فيزيك و اخترفيزيـك كرد و با سعي و تلاش خودش توانست جايگاهي در حد جايگاه مـردان دانـشمند آن زمـان، ماننـد يانگ، كيرشهوف، بروستر وديگران به دست آورد. او توانست مقالـه و كتـاب بنويـسد و در جوامـع علمي، معروف شود . او با اين كا ر به انگلستان و كل دنيا نشان داد كه زنان هم مي توانند مانند مردان، علم را بياموزند و توسعه دهند. شايد امروزه، اين موضوع خيلي بديهي به نظر برسد كه بانوان نيـز مـي تواننـد ماننـد مـردان در عرصههاي علمي، پيشتاز باشند ولي اين امر، مرهون زحمات زناني، مانند ماري سامرويل اسـت كـه حتي نام خيلي از آنها در تاريخ علم، ثبت نشده است ولي با پشتكار و زحمـت فـروان بـه جوامـع خودشان در آن زمان، ثابت كردند كه زنان هم مي توانند در جنبه هاي مختلـف علـم روز، تاثيرگـذار باشند
_0-230x250.jpg "کتاب مقدمه ای بر افزاره های پلاسمونی")
