بيشتر كتاب هايي كه درباره ي تاريخچه ي مكانيك ك وانتومي، چاپ شده اند در مورد شرايط آموزش، وضعيت سياسي، وضعيت اقتصادي و تورم، تحريم علمي آلمان پس از جنگ جهاني اول، وضعيت زندگي اساتيد و كساني كه امروزه به عنوان بزرگان مكانيك كوانتومي از آن ها ياد م يشود و ساير موارد، چيزي بيان نكرده اند. با خواندن بعضي از اين كتاب ها اين موضوع، القا مي شود كه اين افراد با آرامش خاطر و در شرايط ايده آل به دنبال هدف خودشان و اختراع مكانيك كوانتومي بودند. در آن زمان و در شرايط پس از جنگ جهاني اول ، موسسات علمي و مدارس فيزيك هم در آلمان و هم در كشورهاي ديگر با اين هدف، ايجاد شدند كه به پيشرفت فيزيك، مخصوصا فيزيك كوانتومي و فرمول بندي آن ، كمك كنند . در برلين، نيز موسسه اي براي اين منظور، ايجاد شد و براي جلب نظر جامع ه ي فيزيك، اينشتين در راس رهبري آن، قرار گرفت . ولي به د ليل ساختار خاص هيات مد يره، تدو ين يك استراتژ ي تحق يقاتي مشترك ، امكان پذير نبود و م وسسه به ي ك نهاد تامين ما لي، بدون اولو يت هاي مشخص، ت بديل شد هر چند برخي از پروژه ها ارتباط مستق يمي با علا يق تحق يقاتي اعضا ي هيات مديره ي علمي ، برقرار كرد ند. البته اين تغ يير عملكرد تا حد ي يك اقدام اضطرار ي در مواجهه با وضع يت اقتصاد ي ضع يف آلمان پس از شكست در جنگ ، نيز بود . ولي در نهايت، اين موسسه نتوانست مانند ساير موسسات يا مدارس در دنياي علم بدرخشد. در اين كتاب، عوامل ناكامي اين موسسه با جزئيات، بررسي مي شود.